Trans Man Surgery Solidarity

Fundraising campaign by Alaz Dag
  • €186.00
    raised of €3,000.00 goal
6% Funded
8 Donors
Time left
108 13 47
You only have the opportunity to donate to this campaign before Friday Mar 17, 11:59 pm UTC
Show more
Show less

Türkçe metin aşağıda.


I am a trans man, and I started my gender affirmation process 2 years ago. I already had the hysterectomy by my own means. However, I can't also afford to pay for the mastectomy operation by myself. Additionally, it is a much riskier procedure, with instances of infection, blood loss, and death. Therefore, I have to prefer professionals that have been in the business for a long time. I count on an experienced doctor to avoid risking my life.

Turkey is in a bad state in terms of economy. The rapid devaluation of the Turkish lira makes it incredibly difficult to save such an amount of money. Our currency, and naturally my savings too, are losing value each day. I try to make a living and carry on with my studies despite that I can barely afford my hormones with the current inflation rates.

I have to add that the procedure is taking its toll on my mental health as well. In Turkey, the process is intentionally made difficult towards its citizens to its furthest extent. It is difficult to get the approval. Trying to prove I am who I am to a psychiatrist that treat me as mentally ill for months, holding myself together through the judging gaze of the medical staff, and sifting through months of needless paperwork only to beg approval from doctors who are vastly underqualified to understand the moral implications of what they are doing, exhausts me. Bureaucracy wants me to declare fragility and quit all together. It makes sure that I feel the oppression on each step.

This is why I am sharing my story with you. The procedure is exhausting to follow through by myself, if not impossible.

Now that I am forced to feel alone through strict government procedures directed to citizens, and that I am simply losing money over time due to inflation rates that are way beyond a hundred percent, it became impossible to raise such a goal by myself.

Given the hardships directed at me through government’s applications, it became harder and harder to feel like myself. Even though many people started to “consider me a man” when I started to “look like one”, I never had any doubts about myself. On the inside, I always knew who I was. I always knew I was the little boy on the only smiling picture from my childhood which was taken right after I left my father’s barbershop with a short haircut that I had begged for my family to allow me to wear.

The hardest part was trying to belong to that body. Deciding to adapt to a new body was the first step for me. I remember that day clearly. My fear, horror, feeling of uncertainty, and yet the tingling joy inside of me.

Now that I “look manly”, I realize how much I didn’t use to resemble myself. I can tell from the way I talk, the way I walk, and the way I form relationships that I have only found myself. As I’m trying to find myself, I can say it is empowering to take part in the feminist movement as a trans man that I had continuously attended in the prior years.

I believe everyone has a right to feel like themselves. Everyone has a right to feel familiar with the person they are looking at in the mirror. I would appreciate if you could assist me on my path to a body that I belong. Thank you for reading and keep being the amazing person you are.


Adım Alaz,

Şu an bu yazıyı yazıyor olma sebebim ise, adımın her zaman Alaz olmamış olması. Size önce hikayemden, sonra neden bu hikayeyi sizinle paylaştığımdan bahsedeceğim. Trans bir erkeğim, trans uyumlama sürecime ise 2 yıl önce başladım. Histerektomi ameliyatımı devlet hastanesinde olmuş olsam da, daha kapsamlı ve dolayısıyla daha riskli (enfeksiyon, kan kaybı ve ölüm) bir ameliyat olan mastektomi ameliyatını, hayatımı ve geleceğimi riske atmadan, bu işi uzun yıllardır yapan profesyoneller tarafından olmak istiyorum.


Ekonominin gidişatı ile hormon ilaçlarımı bile almak zorlaşmaya başlamışken, aynı anda hem okuyor hem de çalışarak tek başıma hayatımı idame ettiriyorum.


Bunun yanı sıra beden uyumlama sürecinin ruhsal sağlığıma da zarar verdiğini, beni yorduğunu söylemeliyim. Hayata kendin için bir pencere aralamak ,kendini var etmek zor olsa da mümkün. Ama bunun mümkün olduğu pek de öğretilmiyor bu toplumda size. “Risk alma, değişme, dönüşme, olduğun yerde kal” diye öğütler veren ailem ve aynı öğütleri veren toplumda doğduğum vücudun bana ait olmadığını kabullenmek kolay iş değildi. Tabii ki değil, Türkiye gerçekliğinde hiç değil. Uyum sürecimin en başından şu ana kadar, prosedürde her şey ne kadar zorlaştırılabilirse, o kadar zorlaştırılmış haldeydi. Kendi varlığını adeta ispat etmen gerekiyor; anketler, hormon için ayrı, ameliyat için ayrı, kimlik için ayrı onay, sağlık kurulu raporu, ameliyat sonrası raporu, adliye, evrak ve evrak... Bürokrasi benim “bunu yapacak kadar güçlü değilim” deyip bırakmamı istiyor, bunu da her bir basamağında bastıra bastıra hissettiriyordu, hala hissettiriyor.


Bunu anlatırken de aslında hikayemi niye sizle paylaştığımı anlatmaya başlıyorum. Çünkü bütün bu süreç tek başıma ilerlemek için çok yorucu, belki imkansız.


Artık hem mental olarak devlet eliyle sürekli yalnız hissettirildiğim, hem de ait olduğum vücut bir adım ilerdeyken sürekli artan fiyatlarla birikimlerimin azaldığı ve çalışmamın yetmediği bu noktada da ameliyatım için sizin desteğinize ihtiyaç duyuyorum.


Devletin uygulamalarıyla bana yöneltilen zorluklar karşısında kendim gibi hissetmek gittikçe zorlaşıyor. "Erkek gibi görünmeye" başlayınca birçok kişi beni erkek olarak görmeye başlasa da, ben hep biliyordum içimde kim olduğumu, küçük bir çocukken, babamın berberine gitmek için ailemi yalvar yakar ikna ettikten sonra çocukluğumdaki tek gülümseyen fotoğrafımın o berberde, kısacık, “erkek gibi” tıraş edilmiş saçlarımla olduğunu biliyordum mesela.


Daha da zor olanı ise o vücuda ait hissetmemekti. "I was a stranger in my own skin." Şarkıda da dediği gibi kendi tenimdeki bir yabancıydım ve başka bir seçeneğim yoktu. Yeni bir bedene adapte olmaya karar vermek (transition) ilk adımdı benim için. O günü hiç unutmuyorum; o günkü dehşetimi, korkumu, önümde olanlara dair hissettiğim bilinmezliği ama bir yandan da içimdeki kıpır kıpır heyecanı.


Şimdi “erkek gibi” görünürken fark ediyorum önceden ne kadar kendim gibi görünmediğimi. Yürüyüşümden, gülüşümden, insanlarla ilişkilerimden anlıyorum kendimi asıl şimdi yeniden bulduğumu. Kendimi bulmaya çalışırken yıllardır içinde var olduğum feminist harekette trans erkek olarak yer almanın güç verdiğini söyleyebilirim.


Herkesin kendi gibi hissetmeye, aynaya baktığında tanıdığı birini görmeye hakkı olduğuna inanıyorum. Ait olduğum vücuda giden yolda tüm destekleriniz beni çok mutlu edecek. Şimdiden varlığınız için teşekkür ederim. Sevgi ve dayanışmayla.


Organizer

Donors

  • Anonymous
  • Donated on Nov 21, 2022
Amount Hidden
  • Ece Er
  • Donated on Nov 21, 2022
€50.00
  • Alper Can Kılıç
  • Donated on Nov 18, 2022
Amount Hidden

No updates for this campaign just yet

Donors & Comments

8 donors
  • Anonymous
  • Donated on Nov 21, 2022
Amount Hidden
  • Ece Er
  • Donated on Nov 21, 2022
€50.00
  • Alper Can Kılıç
  • Donated on Nov 18, 2022
Amount Hidden
  • Odessa Marquardt
  • Donated on Nov 18, 2022
  • Keep being yourself ✨

Amount Hidden
  • Cassi Mecchi
  • Donated on Nov 17, 2022
  • 🏳️‍⚧️✊

€30.00
  • Mehmet Calhan
  • Donated on Nov 17, 2022
€30.00
  • Anonymous
  • Donated on Sep 24, 2022
  • Best of luck

€25.00
  • Anonymous
  • Donated on Sep 18, 2022
Amount Hidden

Followers

4 followers
Yasemin Eti
Sema nur Kıraç
Oiku
Oiku
€186.00
raised of €3,000.00 goal
6% Funded
8 Donors
Time left
108 13 47

You only have the opportunity to donate to this campaign before Friday Mar 17, 11:59 pm UTC

Not Ready to Donate?

Did you know a 10 second Facebook share raises an average of €25?

Share on Facebook